Sensörü tak, gerisini sistem halletsin
Geleneksel setlerde öğrenci önce devreyi kurar, pinleri doğru bağlar, kütüphaneyi tanımlar; ancak ondan sonra kodlamaya geçebilir. Bu adımlar dersin büyük bölümünü yer ve çoğu öğrenci asıl konuya sıra gelmeden yorulur.
BİLTEK-AES'te modül yuvasına oturduğu anda sistem hangi sensörün takıldığını anlar, ekranda gösterir ve ilgili blokları öğrencinin kullanımına açar. Ders, kurulumla değil soruyla başlar.
Önce simülasyon, sonra gerçek devre
Öğrenci programını sürükle-bırak bloklarla yazar ve önce ekrandaki sanal devrede dener. Mantık hatasını donanıma hiç dokunmadan görür, düzeltir; ancak çalıştığından emin olduktan sonra gerçek sete gönderir.
Sensörlerden gelen veriler aynı anda grafiklere dönüşür. Öğrenci "sıcaklık arttı" cümlesini okumaz, eğrinin yükselişini kendi ölçümünde görür.
Grup projeleri ve ortak kod havuzu
Öğrenciler takımlara ayrılır; bir grup yazılım tarafında, diğeri sensör kurulumunda çalışır. Ortak kod havuzunda kimin hangi bloğu eklediği görünür, veriler tek merkezde toplanır.
Eğitmen grupların ilerleyişini canlı izler, takım performansını karşılaştırır ve gerektiğinde araya girer.